کاخن لغتی اسپانیایی به معنی جعبه، صندوق یا صندوقچه است که به نوعی ساز کوبه‌ای اطلاق می شود. نوازنده کاخن بر روی آن می‌نشیند و با ضربات کف دست و انگشتان که بر روی صفحه جلویی و صفحات کنار و بالای ساز می‌کوبد، صدایی خاص و زنگ‌دار تولید می‌کند.
کاخن به زبان اسپانیایی یعنی جعبه، این ساز قدمت زیادی ندارد و تاریخچه پیدایش آن کم است.
این ساز ریشه ی آفریقایی دارد که به اشتباه چون در موسیقی اسپانیایی پر کاربرد است این ساز را اسپانیایی معرفی می کنند
در ابتدا کولی‌های اسپانیایی به همراه رقص و آواز و عضو جدا نشدنی موسیقی فلامینکو یعنی گیتار، بر روی جعبه‌های میوه ریتم اجرا می‌کردند و به مرور زمان حالت ساز گونه به خود گرفت و به کاخن امروزی تبدیل شد.
مهم‌ترین ناحیه صدا دهی قسمت فوقانی است که روی آن ضربه می‌زنند، چوبی ست مخصوص و نازک و بدون گره. در قسمت پشت ساز حفره‌ای ایجاد شده است همانند حفره گیتار که صدای بم از آنجا خارج شود، پشت صفحه اصلی فنر متصل شده که صدای اصلی کاخن را تولید میکند.
بهترین سازندگان این ساز در کشور پرو هستند.
از جمله نوازندگان برجسته ی این ساز می توان به روبم دانتاس و مارکو فدا اشاره کرد.
 این ساز در موسیقی سنتی استفاده نمی شود و در کار های کلاسیک ، پاپ، جز ، فلامینکو ، و تلفیقی استفاده می شود .
فرا گیری این ساز برای کسانی که تمبک و دف زده اند ساده تر می باشد.
منبع: ویکی پدیا