تاکنون اکثر پژوهشگران و نویسندگان موسیقی بیشتر بر هویت موسیقی ایرانی، ماهیت و ویژگی های آن از جمله تکتواری، بداهه پردازی، ریشه دار بودن، پیوند شعر و موسیقی و حضور در دوره های مختلف تاریخی و هنری به ویژه در جوامع شهری تاکید کرده و بر نقش و کارکرد موسیقی ایرانی در زندگی مردم به ویژه در “هویت سازی” توجهی نکرده اند.
از این رو کتاب “موسیقی ایرانی و هویت” مبتنی بر دیدگاه های رایج در علم  مردم شناسی بوده که بین پژوهشگران این حوزه نیز شناخته شده است. این دیدگاه ها را می توان شامل نظریه های “کارکرد گرایی”، “ساخت گرایی” و ترکیبی از آنها به نام “ساختی کارکردی” دانست. این مکاتب و نظریه ها در واقع امکان شناخت آسان تر، دقیق ترو جامع تر از زندگی اجتماعی و فرهنگی انسان را فراهم می سازند.
بهروز وجدانی